Skip to content Skip to footer
Teklif Alın
TEKLİF ALIN
Teklif Alın

Kaynaklar

HomeKaynaklar
Close
PROFLAME

Kaynakları
İnceleyin.

Yangın güvenliği tasarımında doğru bilgiye hızlıca ulaşmak kritik öneme sahiptir. Bu sayfada, yangın mühendisliğine dair standartlar, hesap yöntemleri ve teknik dokümanlara erişebilir; projelerinizde güvenli ve yönetmeliklere uygun çözümler geliştirebilirsiniz. Güncel kaynaklarla desteklenen bu içerikler, hem teorik hem uygulamalı bilgiyi bir araya getirir.

Yangın Standartları

Eurocode yapılarda EN standartlarında ki çelik, beton, ahşap ve duvar yapısal yangın tasarımlarını kapsar. Tasarımcıların mevcut İngiliz standartlarına kıyasla daha sofistike tasarım yöntemleri sağlayan bu kodların kullanımı hakkında acil eğitime ihtiyaçları vardır.

 
Avrupa Birliği Komisyonu, üye devletler arasında ticareti sağlamak ve teknik engelleri ortadan kaldırmak amacıyla 1975 yılında inşa alanında teknik uyumu sağlama için tarife kodları üzerinde çalışmalara başlamıştır. Bu iş programının bir parçası ilk bakışta ulusal tasarım kurallarına bir alternatif sağlayarak Eurocodes adında teknik kurallara uyumlu bir set oluşturmak, geliştirmek ve sonunda ulusal tasarımların yerine geçmesiydi.
 
Eurocodes yapıların bütünü ve bileşenlerinin tasarımı için ortak kurallar sağlamaktadır. Yapıların yenilikçi çeşitleri veya alışılmadık tasarım koşullarını özel olarak kapsamadığından bu gibi durumlarda tasarımcı tarafından ek uzman değerlendirmesi gerekli olacaktır.
 
Eurocode standartları gerekli güvenlik seviyesini tanımlamak için her üye devletin düzenleyici otoritelerinin sorumluluğunu tanır.
 
Avrupa standartları, yapısal çelikleri kullanarak yapıların yangın tasarımları için kuralları tarif eder:
 
Eurocode 1: Yapılardaki davranışlar. Bölüm 1-2: Yangına maruz kalan yapıların davranışları (EN 1991-1-2).
Eurocode 2: Beton yapıların tasarımı. Bölüm 1-2: Genel Kurallar, Yapısal Yangın Tasarımı (EN 1992-1-2)
Eurocode 3: Çelik yapıların tasarımı. Bölüm 1-2: Genel Kurallar, Yapısal Yangın Tasarımı (EN 1993-1-2).
Eurocode 4: Kompozit çelik ve beton yapıların tasarımı. Genel Kurallar, Yapısal Yangın Tasarımı (EN 1993-1-2).
Eurocode 5: Ahşap Yapıların Tasarımı. Genel Kurallar, Yapısal Yangın Tasarımı (EN 1993-1-2).
Eurocode 6: Taş Yapıların Tasarımı. Genel Kurallar, Yapısal Yangın Tasarımı (EN 1993-1-2).
 
Yeni Avrupa Standartları ayrıca yangın testleri için de gelişim göstermiştir. Mevcut test standartları gelecekte yenileri ile değiştirilecek olup ne zaman ve nasıl bir süreç içerisinde değişeceği bilinmemektedir. BS476 Bölüm 20’e eş değer yeni Eurocode BS EN 1363-1:1999’dur.

BS 476, BS476-20 ve 21’de belirtilen ısıtma ve basınç koşulları uygulandığında yapıların yüke maruz kalan elemanlarının yangın dayanımını belirleyen prosedürleri açıklar. Bu standartlar yük altındaki malzemeler için malzeme seçimi ve/veya dizaynı ve yapısı, yükleme ve kısıtlama koşulları, ekipman, prosedürler ve ölçütler için gereklilikleri sağlar. Metotlar kirişlere, kolonlara, döşemelere, çatı katlarına ve duvarlara uygulanabilirdir.

 
Bölüm 20: Yapı malzemeleri ve yapılarda yangın testleri, Yapı elemanları yangın dayanımının belirlenmesi yöntemi (Genel prensipler)
Bölüm 21: Yapı malzemeleri ve yapılar için yangın testleri, Yapı taşıyıcı elemanlarının yangın dayanımının belirlenmesi yöntemi

EN 13381-4: Yapı elemanlarının yangın dayanımına katkısını belirlemek için test yöntemleri. Çelik elemanlara uygulanan reaktif olmayan (püskürtme sıva/yanmaz panel) koruma

EN 13381-8: Yapı elemanlarının yangın dayanımına katkısını belirlemek için test yöntemleri. Çelik elemanlara uygulanan reaktif (intümesan boya) koruma
EN 13501-1: Yapı malzemelerinin yangın davranışına olan tepkileri
DIN 4102-2: Yapı malzemeleri ve bileşenlerinin yangın davranışlarına olan tepkileri; Yapı bileşenleri; Tanımlar, Gereklilikler ve Testler
 

Standartlar yangın geçiren ürünler için can güvenliği, suç önleme, enerji verimliliği, ortam güvenliği, mal varlığı ve tesislerin güvenliği, yaşam alanları ve iş yerleri güvenliği ile diğer alanların standartlarını, şartnamelerini geliştirir ve yayınlar.

UL 263: İnşaat ve yapı malzemelerinin yangın testleri. (selülozik yangın şartları )
UL 1709: Yapısal çelik koruma malzemelerinin hızlı yükselen ısı şartlarında yangın testleri. (hidrokarbon yangın şartları)
 
UL 263 ve UL 1709, çelik için kritik sıcaklıkları inceler. Kritik çelik sıcaklıkları UL 263’e göre yatay çelik yapı elemanları için tekil olarak maksimum 1300°F (704°C) ve kesitsel ortalama olarak 1100°F (593°C) ‘dir. UL 1709’a göre kolonlar için kritik çelik sıcaklıkları tekil olarak maksimum 1200°F (650°C) ve kesitsel ortalama olarak 1000°F (538°C) olarak test edilmiştir.

API 2218: “Petrol ve Petrokimya İşleme Tesislerinde Yangın Önleyici Uygulamalar” petrokimya ve rafineri tesislerinin yangın durumunda oluşan kayıpları önlemek, sınırlandırmak için tasarlanmış olan yangın koruma sistemlerinin seçimi, uygulanması ve bakımı için iyi bir temel sağlar.

 
Rafineri işleme tesislerinde uygulanan yangın önleyici ürünler endüstri tarafından onaylı, test prosedürlerine göre nitelikli mineral yağ ve petrokimyasal yangın yük performansını gösteren malzemenin gerçek koşullar altında test edilmiş olmalıdır.
 
Ateşleme işleminden kısa süre sonrasında (en kısa 5 dakika), hidrokarbon yangın sıcaklıkları 2010°F (1100°C)’a kadar artabilir.
 
API 2218 Standard Şartnamesi en önemli yangın test standartlarından biri olan UL 1709’u önermektedir.
UL 1709’a göre, yapı çelikleri yangın testi (pool fire) esnasında 205kW/m2 sıcaklık şiddetine maruz bırakılır.
 
NFPA 58: Sıvılaştırılmış petrol gazı (LPG) kodu konutlarda bulunan küçük silindirlerden 100,000 galon’a kadar yükselebilen depolama tesislerine kadar tüm sıvılaştırılmış petrol gazı (propan) kurulumları için gerekli olan minimum güvenlik koşulları sağlamaktadır.
 
Bu kod sıvılaştırılmış petrol gaz aktarımı esnasında operatör vasfı, maksimum dolum miktarı ve dolum tanklarının devamlı hizmeti sağlamak için uygun ön transfer kontrolleri sağlamasını da içeren emniyetli taşıma gerekliliklerini içermektedir.
 
OTI 95634: “Pasif Yangın Koruma Malzemelerinin Yangın Dayanım Testleri” takip eden şirketler Shell, Exxon, Lloyds Register & British Gas ile iş birliği içerisindeki Norveç Yangın Araştırma Laboratuvarı olan SINTEF NBL tarafından oluşturulan bir standarttır. Test, pasif yangından koruma malzemesinin jet-yangını şartlarındaki performansının ne kadar iyi olduğu konusunda belirleyicidir.

Yangın Çeşitleri

(ASTM E-119, DIN 4102, BS 476, UL 263, ISO 834)
  • Yangın yükü: ahşap, pamuk vb, çok katlı binalar ve ofis içerisi gibi yerlerde
  • Standart sıcaklık eğrisine dayanan Zaman-Sıcaklık eğrisi dört (4) saat sonra yaklaşık 1731°F (944°C) ‘e ulaşır.
  • Isı şiddeti = 110 -130 kW/m2.

BS 476 Apendix D (Hidrokarbon Test Koşulları), UL 1709 (Rapid rise pool fire), ASTM 1529

  • Yangın Yükü: Madeni yağ rafinerileri ve petrokimya tesislerinde işlenen hidrokarbonlar and HC-ürünleri
  • Zaman-Sıcaklık Eğrisi 5 dakika içerisinde 2000°F (1093°C)’e çıkar.
  • Isı şiddeti = 200-230 kW/m2.
UL1709 (Jet Fire), ISO 22899-1
  • Yangın yükü: doğal gaz veya ham petrol – açık platformlarda olduğu gibi
  • Zaman-Sıcaklık eğrisi akış hızı >160 kms/hr olan bir yangın yükünde sıcaklık yaklaşık 2300°F (1260°C) ‘e ulaşmaktadır.
  • Isı şiddeti = 300-320 kW/m2.
  • Bu durumda, jet-fire koşulları 5 dakika içindir ve geri kalan yangın koşulları hidrokarbon pool-fire yangınına bağlı koşullardır.

Zaman Sıcaklık Eğrileri

Standart yangın testleri ISO 834, BS 476:part 20, DIN 4102, AS 1530 gibi çeşitli ulusal standartlarda tanımlanan selülozik zaman/sıcaklık eğrisine dayanarak yapılır. BS 7436 gibi çeşitli yangın test eğrileri olmasına rağmen, aşağıda tanımlanan eğri pratikte en düşük kullanılandır. Bu eğri genel yapı içerisinde kullanılan malzemelerin yanma hızını ve içeriğini baz alır.
 
Selülozik yangın eğrisinin (ISO-834) sıcaklık gelişimi aşağıdaki formül ile tanımlanır;
 
T = 20+345*LOG(8*t+1).
Selülozik eğri uzun yıllardır kullanımda olmasına rağmen, petrol gazı ve kimyasallar vb. bazı malzemeler için ahşap yanma hızı bariz olarak aşılması petrokimya endüstrisinde kullanılan malzemeler ve yapılar üzerinde testler yapma ihtiyacını oluşturmuş böylece hidrokarbon eğrisi geliştirilmiştir.
 
Hidrokarbon eğrisi oluşan küçük petrol yangınlarında örneğin araç yakıt depoları, petrol veya yağ tankerleri, bazı kimyasal tankerler vb. uygulanabilmektedir. Aslında hidrokarbon eğrisi standart bir yangın çeşidine dayanmasına rağmen, petrokimya yakıtları ile birçok ilişkili yangın türü vardır.
 
Hidrokarbon yangın eğrisinin sıcaklık gelişimi şu formül ile açıklanmaktadır:
 
T = 20+1080*(1-0,325*e-0,167*t-0,675*e-2,5*t)
Fransız yönetmeliği, hidrokarbon eğrisinden türetilmiş Geliştirilmiş Hidrokarbon Eğrisi (HCM) olarak adlandırılan Hidrokarbon Eğrisinin bir üst versiyonuna ihtiyaç duymuştur.
 
Standart HC eğrisinde oluşan maksimum sıcaklık 1100ºC iken Geliştirilmiş Hidrokarbon Eğrisinde 1300ºC’dir. Fakat, HCM yangının ilk bir kaç dakikasındaki ısı değişimi tüm hidrokarbon esaslı yangınlar (RWS, HCM, HC) kadar şiddetli olup yapısal betonun dağılmasına yol açan bir sıcaklık şokuna neden olur.
 
Geliştirilmiş Hidrokarbon Eğrisinin sıcaklık gelişimi için şu eşitlik verilmiştir:
 
T = 20+1280*(1-0,325*e-0,167*t-0,675*e-2,5*t)
RABT eğrisi Eureka projesi gibi test programları serisinin bir sonucu olarak Almanya’da geliştirilmiştir. RABT eğrisinde, sıcaklık çok hızlı olarak 5 dakika içerisinde 1200°C’e ulaşır. 1200°C’ye maruz kalma süresi araç yangınları için 30’uncu dakikada oluşan sıcaklık düşüşünün başlangıcıyla diğer eğrilerden daha kısadır. Sıcaklık düşüşü tren yangınları için sadece 60 dakikada başlaması söz konusudur. Her iki yangın eğrisine de 110 dakika soğutma periyodu uygulanır.
 
RABT-ZTV zaman/sıcaklık eğrisine maruz kalan numuneler için hata kriteri güçlendirilmiş sıcaklık 300°C’yi geçmemelidir. Maksimum sıcaklığı için gereklilik bulunmamaktadır.

RWS yangın eğrisinin sıcaklık gelişimi aşağıdaki yönergeler tarafından tarif edilmiştir:

RWS eğrisi Hollanda’da ulaştırma bakanlığında Rijkswaterstaat tarafından geliştirilmiştir. En kötü senaryoda bu eğri için 300 MW yangın yükü ile 50 m³ yakıt, petrol veya benzinli tanker ateşinin oluşabileceği ve 120 dakikaya kadar sürebileceği varsayımına dayanmaktadır. RWS eğrisi 1979 yılında Hollanda’da TNO tarafında gerçekleştirilen test sonuçlarına dayanmaktadır.
 
RWS yangın eğrisinin doğruluğu yol tünelleri için tasarlanan yangın eğrisi için Norveç’te Runehamar tünelindeki tam ölçekli testlerde teyit edilmiştir.

Kesit Faktörü
( HP/A)

Çelik profiler için yangın dayanım derecesi Hp/A kesit faktörüne bağlıdır. Hp/A faktörü çelik profillerin kütlesi ve yangına maruz kalan alan arasındaki fonksiyondur. Hp/A, yükseldikçe çelik kesiti ısı artışı daha hızlı olur. Bu, yangından korunma için kullanılacak malzemenin daha kalın uygulanmasını gerektirir.
 
Yangından korunma malzemelerinin özel şantiye gerekliliklerini karşılamak için birçok uygulama yolu vardır. Yangından korunma sistemi düşünüldüğünde uygulamanın profil ve kutuya alma yöntemleri arasında karşılaştırma yapmak önemlidir. Yanmaz Püskürtme malzemeleri normal olarak çelik yapı elemanının profil kısmını takip edilerek uygulanır. Yanmaz Levha malzemeler ise çelik elemanının etrafın sarılan kutu olarak kullanılır.
 
 
Kontur Koruması
 
Kutu Koruması

Kutu koruması halinde, Hp aşağıda gösterilen çelik profilin mümkün olan en ufak boyutlardaki dikdörtgen veya kare kaplamasının iç kenar uzunlukları toplamıdır. (dairesel içi boş kesitler hariç). Hp hesaplanırken yangın dayanımlı duvar veya kata temas eden bölümler veya bitişik bölümler göz ardı edilir.

 
Fakat A değeri her zaman çelik elemanının toplam kesit alanıdır. Çelik elemanında kontur uygulaması için hesaplanacak Hp/A genellikle kutu uygulamasından daha yüksek olacaktır. Çoğu standart çelik profilin, metre başına kütle ve boyut ölçüleri gösteren çelik üreticilerinden alınan tabloları bulunmaktadır. Ayrıca bu tablolar 3 veya 4 taraflı koruma sağlanması için hesaplanan Hp/A değerlerini de vermektedir.
 
 
 
HP/A KESİT FAKTÖRÜ
Çelik profiler için yangın dayanım derecesi Hp/A kesit faktörüne bağlıdır. Hp/A faktörü çelik profillerin kütlesi ve yangına maruz kalan alan arasındaki fonksiyondur. Hp/A, yükseldikçe çelik kesiti ısı artışı daha hızlı olur. Bu, yangından korunma için kullanılacak malzemenin daha kalın uygulanmasını gerektirir.
 
Yangından korunma malzemelerinin özel şantiye gerekliliklerini karşılamak için birçok uygulama yolu vardır. Yangından korunma sistemi düşünüldüğünde uygulamanın profil ve kutuya alma yöntemleri arasında karşılaştırma yapmak önemlidir. Yanmaz Püskürtme malzemeleri normal olarak çelik yapı elemanının profil kısmını takip edilerek uygulanır. Yanmaz Levha malzemeler ise çelik elemanının etrafın sarılan kutu olarak kullanılır.
 
 
Kontur Koruması
 
 
 
 
Kutu Koruması

Kutu koruması halinde, Hp aşağıda gösterilen çelik profilin mümkün olan en ufak boyutlardaki dikdörtgen veya kare kaplamasının iç kenar uzunlukları toplamıdır. (dairesel içi boş kesitler hariç). Hp hesaplanırken yangın dayanımlı duvar veya kata temas eden bölümler veya bitişik bölümler göz ardı edilir.

 
Fakat A değeri her zaman çelik elemanının toplam kesit alanıdır. Çelik elemanında kontur uygulaması için hesaplanacak Hp/A genellikle kutu uygulamasından daha yüksek olacaktır. Çoğu standart çelik profilin, metre başına kütle ve boyut ölçüleri gösteren çelik üreticilerinden alınan tabloları bulunmaktadır. Ayrıca bu tablolar 3 veya 4 taraflı koruma sağlanması için hesaplanan Hp/A değerlerini de vermektedir.
 
 
 
 
 
HP/A Hesaplama Methodu

Yangın dayanımı zaman birimiyle ifade edildiğinden yangın direncine katkıda bulunan faktörlerden biri çelik elemanının ısıtma oranıdır. Bu çökme (veya limit) sıcaklığına ulaşmak için gerekli zamanı belirler ve profilin ölçülerine göre farklılık gösterir. Ağır kesitli çelikler hafif ince bir kesitteki çeliğe göre daha yavaş ısınacaktır. (böylece daha yüksek bir yangın dayanımına sahiptir). Bu büyük etki “Kesit Faktörü” (Hp/A) kavramı içerisinde belirtilir.

 
Hp/A faktörü;
Yangına maruz kalmış çelik profilin ısıtma oranı:
  1. Alevlere maruz kalan çeliğin çevresi – Hp (m)
  2. Profilin kesit alanı – A (m2)
 
Kesit Faktörü =     Isı Çevresi (Hp)
                               Kesit Alanı (A)

W/D, A/P ve M/D oranları yangından korunma amacı için yapısal çelik elemanlarının boyutlandırılmasına yönelik bilgi sağlamaktadır. Bu bilgiler yangın tasarımları için uygulanacak minimum çelik ölçülerini belirler. Yapı tasarımı için uygulanacak çeliğin W/D, A/P veya M/D oranları test numunesine ait değerlerden daha yüksekse yangın dayanımlı sayılabilir. Aksi taktirde yanından korunma malzemesi ile kaplanma ihtiyacı vardır.

 
Genel olarak, W/D, A/P ve M/D oranı artış gösterdiğinde, yangın dayanımı artar ve/veya verilen bir oran için direk olarak uygulanan yangın koruma malzemesinin uygulama kalınlığı düşer.
 
Imperial boyutlar için
W = Çelik bölüm ağırlığı (lb./ft)
D = Çelik bölümün inç olarak ısınan çevresi (in.)
Imperial şekiller için
A = Çelik bölümün kesit alanı (in2)
P = Çelik bölümün inç olarak ısınan çevresi (in.)
Metrik ölçüler için:
M = Çelik bölümün kütlesi (kg/m)
D = Çelik bölümün metre olarak ısınan çevresi (m)
 
W/D = M/D x 0.017       M/D = W/D / 0.017       A/P = W/D x 144 / 490       Hp/A = 134 / W/D
 
Isınan çevre, D veya P, yangına maruz kalan çelik kesitinin çevresinin ölçüsüdür. Bu çelik bölümünün ölçülerine veya yangına karşı konumuna bağlıdır. Bir döşemeyi veya çatıyı destekleyen kirişler “üç taraf” – alt ve iki yan taraflar- yangına maruz kalacağı öngörülmektedir. Kolonlar ve bazı destek elemanları 4 taraftan veya yuvarlak elemanların çevresinin yangına maruz kalacağı öngörülür. W/D, A/P, M/D tabloları hem üç taraf (kiriş) hem de dört taraf (kolon) etkilerini içerir. Gerektiğinde çeliğin kütle, ağırlık veya kesit alanı çelik tablolarından da okunabilir. Çelik elemanın kesit alanı bilindiğinde, çeliğin yoğunluğu kullanılarak kütle veya ağırlığı da hesaplanabilir.  (7850 kg/m3 or 490 lb/ft3).
Bir yapısal elemanın boyutu yangın test tasarımında belirtilen minimum ölçüden farklı olduğunda W/D, M/D veya A/P oranları karşılaştırılır. Eğer kullanılacak olan çelik elemanının W/D, M/D veya A/P değerleri test tasarımı değerlerine eşit veya daha büyük ise, yangın dayanım oranı ve koruma yöntemi (minimum kalınlık vs.) bu elemana uygulanabilir.

Çelik Kesitlerinde Yangın Yükleri

Yangın direnci genellikle BS476 Bölüm 20 ve 21’deki test rejimi ile uyum şartları olarak ifade edilir. Bu bir yapı elemanının yük taşıma kapasitesi, izolasyon ve bütünlüğü konularında belirlenen limit aşımı için geçen zamanın bir ölçüsüdür. Bu limitler açık olarak standartlar içerisinde tanımlanmıştır. Aşağıda BS476’dan alınmış yangın testi için zaman-sıcaklık ilişkisinin karakteristiği gösterilmektedir.
 
 
 
Tüm malzemeler ısındıklarında zayıflarlar. Yüksek sıcaklıkta çelik mukavemeti detaylı şekilde tanımlanmış ve 550ºC’de çelik yapının oda sıcaklığındaki dayanımının %60’ını koruyabileceği bilinmektedir. Bunun önemli olmasının sebebi tasarımın temeli olarak kullanılan izin verilebilir gerilme, izin verilen maksimum gerilme olarak yaklaşık oda sıcaklık dayanımının %60’ı kadardır. Bu çelik bir yapının 550ºC’de çökmeye başlamadan önce dayanacağı en yüksek veya kritik sıcaklık olduğu göstermektedir. Son uluslararası araştırmalar gösteriyor ki çelik bir yapı elemanının sınır sıcaklığı 550ºC’de sabit olmayıp ısı profili ve yük olarak iki çeşit faktöre göre değişmektedir.

Kritik sıcaklık bir yapı elemanının verilen yük seviyesine göre yapı çelik elemanında oluşması beklenen bozulmanın sıcaklığıdır. Ortak test programları ve araştırmalar yangın esnasında çelik yapı elemanının kesitinin yangın performansı üzerinde belirgin bir etkisinin olduğunu göstermektedir. Temel yüksek sıcaklık mukavemet eğrisi, laboratuvarlarda test örneklerinin tamamının homojen bir sıcaklık ve eksenel olarak yüke maruz bırakılarak test edilmesiyle oluşturulmuştur.

 
Bu koşullar tam ölçekli testlerde tekrar edildiğinde, örneğin korumasız eksenel yüklü kolonlar 550°C’de hemen özelliğini kaybeder. Eğer ki çelik elemanı düzgün bir şekilde ısıtılmadıysa sıcak olan kısmı sınır sıcaklığına ulaştığında plastikleşerek yük transferini elastik olarak hareket edecek soğuk kısma aktaracaktır. Sıcaklık arttıkça, plastikleşme sebebiyle sıcak bölümden soğuk bölüme daha fazla yük transferi gerçekleşir, ta ki soğuk bölüm yük altında plastikleşinceye ve çelik elemanı çökünceye kadar.
 
Isı etkisinin yapısal çeliğe olan etkisi, yangın dayanımında en çok karşılaşılan konu olup kirişlerin beton döşemelerini desteklediği durumlardır. Döşemenin etkisi yangından kirişin üst flanşındaki üst yüzey korunması ve bir soğutucu görevi görmesidir. Bu standart yangın testlerinde üst ve alt flanşlar arasında 200°C‘e kadar sıcaklık farklılıklarına neden olur. Test sonuçları gösteriyor ki beton döşeme taşıyan tam olarak yüklenmiş kirişler limit sıcaklık (alt flanş) 620°C’de taşıma sağlayabilmektedir.
Tam ölçekli yangın testlerinden bilinen kompozit olmayan beton kat döşemesi taşıyan kirişler, soğuk haldeki yükleme kapasitelerinin %60’ı yaklaşık 620°C’de plastik hale dönüşecektir. Ayrıca biliniyor ki yüksek sıcaklıklarda plastikleşme nedeniyle daha az yük taşıyabilecektir. Yani, düşük yüklerde yangın dayanımı artacaktır. BS5950 Bölüm 8(14)’de “Yük” “Yük Oranı” olarak belirtildiği üzere:
Yük oranı = yangın limitindeki yük
20˚C’de yükleme kapasitesi
 
Yangın limitinde taşınan yük, BS5950 Bölüm 8’de verilen yük faktörleri kullanarak hesaplanmaktadır. Eğim yapan tam olarak yüklenmiş bir kiriş normal olarak yaklaşık 0.50 – 0.60 aralığında bir yük oranına sahiptir. Araştırma bilgilerinden bilinen 0.25 yük oranı ile, örneğin kompozit olmayan beton döşeme taşıyan kirişte çökme 750ºC’ye kadar oluşmayacaktır. Tam olarak yüklenmiş durumda sınır sıcaklığının 130ºC artışı durumu aşağıda verişmiştir:
 
Bir yapısal elemanın boyutu yangın test tasarımında belirtilen minimum ölçüden farklı olduğunda W/D, M/D veya A/P oranları karşılaştırılır. Eğer kullanılacak olan çelik elemanının W/D, M/D veya A/P değerleri test tasarımı değerlerine eşit veya daha büyük ise, yangın dayanım oranı ve koruma yöntemi (minimum kalınlık vs.) bu elemana uygulanabilir.